Intermittent fasting en lymfoedeem

Dus ik heb aangeboren lymfoedeem. Aan beide onderbenen. Op zich heb ik dat al jaren geleden aanvaard, het is deel van wie ik ben en kan ik het laten zien aan de buitenwereld. Ik heb het al zo lang maar toen ik in mijn twintiger-jaren was, stond ik op mijn "ideale" gewicht (na 1,5 jaar zwaar trainen en op mijn eten letten) en was er bijna niks te zien van mijn dikke benen. Geen wonder dat ik on top of the world stond. Ik had zelfs geen steunkousen nodig toen....en dan komen we in mijn dertigers. En +35kg.

En daar waren ze terug, mijn eeuwig sexy kniekousen, daar kon en kan je niet naast. Maar om echt eerlijk te zijn, blijft het toch een strijd in mij. In de herfst en winter heb ik er eigenlijk geen last van. Lange broeken zijn standaard en om eerlijk te zijn, als het kouder is, geven de kniekousen wel een lekkere warmte aan mijn onderbenen en voeten.

In de zomer is dat een ander verhaal. Ik heb héél lang jeans gedragen als ik naar buiten kwam. Het mocht +30° zijn, ik had mijn jeans aan. Een aanvaardingske verder, waren het al eens lossere broeken, nog wat later ging een 3/4de broek...Een rokje of een kleedje, die hingen stof te vergaren in de kast of op zolder, ver weg in een doos verstopt. Dit is deel van mijn niet goed voelen over mezelf. Ik heb me jaren laten gaan maar daar wil ik het nu niet over hebben. Ik heb eind juni 2020 besloten dat ik me moest herpakken. Pieter Loridon en Fred DiBono passeerden plots mijn instagram en facebook met "intermittent fasting" en "matcha" en "cafecouture"... Mijn interesse werd opgewekt. Resultaten, goed voelen, levenswijze, ... allemaal dingen die me aanspraken want alles mocht, niks moest,...allé, dat is overdreven maar je begrijpt me hopelijk wel. Intermittent fasting was een gegeven waar ik me verder in wou verdiepen. En dat deed ik. En hoe meer ik er over las, hoe meer het me aansprak. Ik wou me terug goed voelen, zonder dat ik daar constant over moest nadenken. Ik wou niet terug naar opletten wat je at, calorieën tellen, om de zoveel uur eten,...ah bah, ik had het gehad daarmee. En met IF moet je eigenlijk gewoon logisch nadenken over je voeding en je drinken. Je eet gezond (ah ja, logisch), je eet niet altijd want je lichaam heeft rust nodig (ah ja, ook logisch) en je kan eigenlijk wat kiezen hoe je start met je vasten qua uren want je lichaam moet zich kunnen aanpassen.

Dus ik begon er aan en in het begin vlogen die kilo's er echt af. Maar dan kom je op een plateau en dan is het belangrijk om je te blijven focussen. En om af en toe gewoon toe te geven aan voeding waar je wat minder van eet omdat je weet dat het bv bomvol suiker zit en dat is nu eenmaal niet goed voor je lichaam. Net zoals een té aan alles niet OK is voor je lichaam (en je geest).

Dus ik zat vorige week op -15kg ongeveer sinds einde juni. En ik ben op aanraden van mijn kinesiste mijn voeten en benen (en buik en borstomtrek op eigen aanraden) beginnen op te meten. Gewoon om te zien hoe mijn lichaam reageert op bepaalde periodes in mijn leven. Ik ben benieuwd wat het op termijn qua resultaten gaat geven. Ik weet nu al dat ik één van de dagen mijn maandstonden moet krijgen en ik voel gewoon het vocht en de druk in mijn lichaam opbouwen. Maar ook in mijn mindset verandert er dan veel. Ik word neerslachtiger, veel emotioneler, wil meer eten, wil suikers eten.

Dus een dagboek met enerzijds de cijfers en anderzijds de woorden. Wat is goed voor mijn lymfoedeemlichaam (met al zijn bijkomende probleempjes) en wat is niet goed voor dat lichaam van me. Ik ben benieuwd en ik post deze resultaten elke maand even zodat je mee kan volgen.

Wish me (en mijn gezin) luck!!!!

Tot de volgende!